Öncelikle ideolojileri değerlendirirken, sadece isimlerine bakmak yerine içeriklerine, uygulamalarına ve sonuçlarına bakmamız gerekir. Nasyonal Sosyalizm’in sosyalist olduğunu iddia etmek, Demokratik Kore Halk Cumhuriyeti’nin (Kuzey Kore) demokratik olduğunu iddia etmeye benzer. Sadece isminde “demokratik” kelimesi var diye bir rejim gerçekten demokratik olmayabilir.
Nazi Almanyası’nın uygulamalarına baktığımızda sosyalist değil, tam tersine anti-sosyalist politikalar görürüz. Hitler iktidara gelir gelmez ilk yaptığı şeylerden biri tüm işçi sendikalarını kapatmak ve sosyalist/komünist aktivistleri tutuklamak olmuştur. Sosyalist ekonomi modelinin temel taşı olan üretim araçlarının toplumsallaştırılması yerine büyük şirketlerle işbirliği yapmış ve özel mülkiyeti güçlendirmiştir. Sosyalizmin temel ilkelerinden biri olan enternasyonalizm (uluslararası işçi dayanışması) yerine aşırı milliyetçilik ve ırkçılığı benimsemiştir. Bu yaklaşım, sosyalizmin özüne tamamen aykırıdır.
Nazi Partisi’nin “sosyalizm” kelimesini kullanması, 1920’lerin Almanyası’nda sosyalist fikirlerin popüler olması nedeniyle yapılmış bir propaganda hamlesiydi. Tıpkı günümüzde bazı şirketlerin çevreci görünmek için “yeşil” kelimesini kullanması gibi, o dönemde de “sosyalist” kelimesi işçi sınıfının desteğini kazanmak amacıyla kullanılmıştır.
Bir ideolojiyi anlamak için sadece kullandığı isme değil, eylemlerine, politikalarına ve yarattığı sonuçlara bakmamız gerekir. Nazizm’in sağ-kanat totaliter bir rejim olduğu tarihsel bir gerçektir. Bu bir “kaybeden propagandası” değil, açık bir olgudur.